Preliminary notes on Weinbergers book “Everything is miscellaneous”

Still reading.

Miscellany, or rather Miss Eleny, is becoming a dear friend of mine. It feels like we have always known each other. There are just so many interesting ways of making sense of the world.

Yet. I like trees. And I like for leaves to be on certain, designated branches. To take notice of structures other people have applied, to see what they deemed important, helps me make sense of the world. It helps me to learn from them, to read their mind. It feels great to agree with others on how to make sense of something. To belong. It’s what we do in our lifes. Making common sense.

Book notes: The Future Homemakers of America, Laurie Graham

A light, enjoyable womens book. Two optimist thoughts i take with me from this book: how friends can be your friends, even when you do not always like them. How there is space to have a fulfilled professional life after kids grow.

Boek V.S. Naipaul Een staat van vrijheid

Prachtig boek. Herlezen, ik heb het in gekregen toen in in ‘94 in Brazilie was. Gevoel voor de identiteitsproblemen van migranten had ik toen al maar is aangescherpt, vooral sinds we hier in Portugal wonen. De proloog en epiloog gaan over Egypte, toen ik het voor het eerst las was ik daar nog nooit geweest. Het mooiste verhaal is niet het titelverhaal, maar twee andere.

Het verhaal “Eén der velen” van een Indiase bediende die met zijn baas naar de US, naar Washington geloof ik, gaat. Hij verdient daar veel meer maar is niet meer wie hij was. Hij loopt weg, vindt een andere baan, en uiteindelijk een vrouw en een green card. Maar zichzelf is hij verloren. Teruggaan kan ook niet. Uiteindelijk wil hij niks meer leren en doet alleen op de automatische piloot mee. Voor hem is duizelingwekkend, bodemloos, het besef: “Niemand geeft erom, wat je doet.” En dat heet dan vrijheid.

“Leeg zijn is niet droevig zijn. Leeg zijn is kalm zijn. Het is afstand doen. “

Een ander verhaal gaat jaloezie. Twee broers. De oudere moet steeds werken, maar daardoor is er voor de jongere een kans om verder te leren. Alle hoop is op de jongere broer gericht. Via hem moet de familie, een oom en neef, afgetroefd worden. De jongere broer wordt naar Engeland (geloof ik) gestuurd, om te studeren. De oudere broer voegt zich bij hem om te werken en voor hem te zorgen. Uiteindelijk mislukt alles. In het verhaal is de oudere broer op proefverlof onder begeleiding van zijn psychiater, om de wat katerige bruiloft van zijn (nooit afgestudeerde) broertje bij te wonen.

De verhalen zijn zo aannemelijk geschreven, dat je de migrant echt begrijpt. Naderhand begrijp je meer over identiteit, migratie, klasse, bezit.

Boek; Belcanto door Anne Patchett

In het nederlands gelezen. Een internationale groep wordt gegijzeld in een zuidamerikaans land. Onder de gijzelaars zijn een beroemde operazangeres en een japanse CEO, zij worden verliefd, net als de tolk van de CEO en een terroriste. De groep als geheel krijgt langzaam een routine, zelfs een soort genegenheid voor elkaar. Dat proces, de verschillende culturen en de muziek zijn mooi beschreven. Geen hogere literatuur.

De tractor in de Oekraine

Een vertaling van “A short history of tractors in Ukrainian” door Marina Lewycka. Ietwat onbeholpen stijl, maar onderhoudend boekje. Leuke inkijkjes in immigrantenlevens, oostblokgeschiedenis, familie dynamiek, en de geschiedenis van de tractor. Grappig hoe die text -het levenswerk van de oude ukrainse vader- steeds verweven zit in het hoofdverhaal. Dat gaat over die oude vader, die op 84 jarige leeftijd een huwelijk aangaat met een sexy ukrainse, die zo een verblijfsvergunning voor UK verkrijgt. De dochters van de vader, die altijd al wat excentriek was en nu helemaal soms van het padje af lijkt te zijn, hadden een diep gewortelde vete. Doordat ze nu samen moeten strijden voor het lijfsbehoud van hun vader komen ze nader tot elkaar. Toch wel aardig, eigenlijk.

Learning log

Willing to get into the habit of blogging daily more frequently. A resolution for 2008: keeping up the learning pace and re-ifying it by logging it. So.

Off and on i´ve followed Shirleys “50 books”; a short note about the 50 books she read in 2007. I am not sure if I will get to 50, but I will start by adding notes of this first book.

I read Roddy Doyle’s “Come On Play That Thing”. Stripped from emotion. How an Irish man on the run makes a life in the States. Some insight in Irish resistance, black-white oppositions in the States, the early jazz scene with Louis Armstrong and the crisis with exteme poverty and ‘bootleggers’. I know too little of any of these to be able to put the book in perspective. Beautiful sec description of main character’s love for several women. The writing was at times too fragmented, with two scenes interwoven, a line of each. Which creates the confusion or displacement which the character really feels at that moment, but which is also really tiring for the reader. Did not read as easy as other Roddy Doyles i’ve read.